“Met de scans ben ik gaan zeefdrukken, en via collagetechnieken bouwde ik aan nieuw werk op onbekend terrein. Op het eerste zeefdrukraam dat ik belichtte, stond een pak zalm van de Albert Heijn. Dat heb ik ontzettend vaak afgedrukt in CMYK. Het ging me hierbij niet zozeer om het beeld zelf, maar vooral om hoe het beeld reageert en zich gedraagt na steeds dezelfde afdruk. Uiteindelijk leidde deze nieuwe werkwijze tot een serie werken. En ik verwacht dat deze methode ook mijn komende werk zal beïnvloeden. ”
Nieuwe liefde voor glas
Met volop technieken en expertise van adviseurs tot de beschikking en een creatief brein dat overloopt van ideeën, had Cas eindeloze mogelijkheden om te experimenteren. “Make is uniek vanwege de crossovers tussen 2D en 3D. Dat past ook bij mij. Want als ‘schilder’ werk ik toch altijd in 3 dimensies: achter het doek, op het doek en voor het doek. Vrij sculpturaal dus. Die mix van dimensies en technieken was ook een reden om Make te kiezen als werkplek.”
Cas heeft een achtergrond in de bouw en werken met metaal. Gecombineerd met zijn affiniteit voor constructieve elementen, lag het voor de hand te gaan gieten met brons en aluminium. Ironisch genoeg gebruikte hij deze technieken juist het minste. Glas daarentegen bleek zijn nieuwe liefde. Cas vertelt: “Met dit medium had ik eerst weinig, het lag zó ver van me af. Maar toen ik ermee aan de slag ging met de adviseurs, ontdekte ik wat je er allemaal mee kan. Welke methodes en technieken bestaan. Zo ging de bal rollen en liep ik ineens weer over van ideeën!”
Knopen doorhakken
Zo halverwege de residentie werd het tijd om beslissingen te nemen. “Ik moest van mezelf wat knopen doorhakken,” vertelt Cas. “Glas casten (een techniek waarbij je massief glazen objecten maakt met behulp van een mal, red.) vond ik interessant, en dus ging ik daarmee aan de slag. Ik maakte eerst waxmodellen, waarop ik weer gipsmallen maakte. Die gebruikte ik vervolgens voor een serie glazen klimwandobjecten.”
“Bij zeefdrukken focuste ik op een serie schilderingen met ecoline en parelmoerpoeder op polyester film, waar ik teksten op gezeefdrukt heb. Ook werkte ik met CMYK-zeefdrukken op plexiglas, dat een relatie met licht aan kan gaan. En ik zeefdrukte op TPU (Thermoplastic Polyurethane, red.), een op siliconen gebaseerde stof waarvan ik een stuk van 5,20 bij 2 meter had. Daarop maakte ik een serie grote zeefdrukken, met een soort freehand-collage aan de hand van ingescande kleivormen die ik heb uitvergroot tot een compositie. Daarmee ben ik de laatste weken vooral bezig geweest.”
Creatieve speelplaats
En toen zat de residentie erop. Een leerzame tijd van risico’s nemen, spelen, vallen en weer opstaan. En dat allemaal in een veilige omgeving vol materialen, technieken en expertise. Zónder de druk van het leveren van een eindresultaat. Volgens Cas maakt dit Make Eindhoven zo uniek. “Hier krijg je de kans om grenzen te verkennen en op te rekken, in nieuwe technieken te duiken en vrij te experimenteren. Het is een creatieve speelplaats die je enorm uitdaagt om te onderzoeken. Dat gevoel van vrijheid samen met de ondersteuning van experts en de openheid van de plek, maakt het een ervaring die iedere kunstenaar op z’n minst één keer moet hebben!”
Deze residentie is gefinancierd door het Mondriaan Fonds.